Lente in Amersfoort

Toen ik gistermiddag thuiskwam, wist ik dat het tijd was voor een dagje rust. De hele dag had ik op mijn tenen gelopen, ik was moe en voor mijn gevoel zat mijn hoofd helemaal vol. Studie, werk en huishouden, het was me allemaal even teveel. Vandaag ben ik daarom een dagje thuisgebleven van mijn werk.

Wat werkt er nu beter dan een heerlijke wandeling in de natuur? Wandelen in de buitenlucht zorgt er bij mij voor dat ik mijn 'batterij' weer op kan laden. Een opgeladen batterij zorgt weer voor vrolijkheid en werklust. Zo gezegd, zo gedaan.

Yucka begon al te blaffen van blijdschap toen ze me aan zag komen met de hondenriemen. Gewapend met 2 honden en een fototoestel ben ik er op uit gegaan. Tijdens het wandelen kwam ik erachter dat de wijk waar wij wonen toch wel één van de beste woonwijken van Amersfoort is. Ik ben geen stadsmens, maar de foto's hieronder laten zien waarom wonen in Zielhorst heerlijk is!

Midden in de woonwijk staan bomen die nu vol prachtige bloesem zitten.

In de ene vijver verdedigt 'moeder' eend haar kroost, in de andere vijver broedt een eend op een prachtig nest.

De meeste mensen vinden Amersfoort mooi vanwege de oude binnenstad. Ik zal ook niet ontkennen dat het daar mooi is. Dat is het zeker weten. Maar in mijn hart ben ik gewoon geen stadsmens. Ik denk dat ik dat van mijn vader heb, die is opgegroeid op een boerderij. Tot zijn 25e ongeveer, heeft hij op de boerderij van mijn opa en oma gewerkt. Toen de boerderij werd gesloopt om plaats te maken voor een woonwijk, is mijn vader iets anders gaan doen. Maar nog steeds merk je dat hij enorm veel houdt van de natuur, van dieren en van het buitenleven.

Amersfoort heeft meer groen dan men denkt!

Yucka en Tibby genieten zichtbaar

Zoals je ziet is er in onze wijk voldoende gras waar de honden heerlijk los rond kunnen rennen. Zie je hoe de honden ervan genieten? Ik denk wel eens dat het hondenleven van Tibby en Yucka niet zo leuk is omdat ze niet elke dag zo kunnen rennen als op de foto's. Maar als ik hier goed over nadenk, dan weet ik dat ik ze zoveel geef als in mijn vermogen ligt: liefde, aandacht en af en toe een heerlijke wandeling in de natuur!

Huisje, boompje, beestje...

Voor veel mensen roept deze titel misschien een gevoel van 'saaiheid' op. Voor mij is het absoluut geen saaiheid, maar iets waar ik enorm van geniet.

In december 2009 hebben Gert-Jan en ik ons huis gekocht. Gert-Jan wilde graag in Amersfoort blijven en mij maakte het niet zoveel uit. Wel wilde ik in een rustige buurt wonen en niet midden in het centrum. Weken hebben we gezocht en gekeken op funda.nl en uiteindelijk hebben we een willekeurige top 5 gemaakt van huizen die we wilden bekijken. Ik was vooraf het meest gecharmeerd van huis nummer 5 op de lijst. Nummer 1 t/m 4 vielen al snel af. Of het huis was te klein, of de locatie was niet goed of er moest teveel aan gebeuren... Toen we door huis nummer 5 liepen kon ik mijn enthousiasme niet bedwingen: ik was er weg van. De ruimte, het licht, de open woonruimte beneden... Uiteindelijk is het ons huis geworden. En ook al is het niet het mooiste huis van de buitenkant, het is ons paleisje!

Deze foto van de voorkant van ons huis stond op de site Funda.nl



Inmiddels wonen we al bijna anderhalf jaar met veel plezier in ons huis. Er is veel veranderd, dat hoop ik in een ander bericht nog een keer te laten zien. We hebben ook grootse plannen voor de tuin. Deze was erg mooi toen de bewoners er nog woonden, maar toen ze verhuisden hebben ze natuurlijk alles meegenomen (potten en planten). De tuin is nu nog steeds erg kaal en Gert-Jan en pa hebben afgelopen vrijdag de twee bomen en een aantal struiken uit de tuin gehaald. Nu is de tuin helemaal kaal. De plannen kunnen nu werkelijkheid worden!

Goed, even terug naar het 'begin'. 8 oktober 2010 zijn Gert-Jan en ik getrouwd. Het was een prachtige, zonnige herfstdag.

De trouwfoto's zijn in de binnenstand van Amersfoort gemaakt

De dag na onze trouwdag zaten we om  half 9 al in de auto richting Zuid-Frankrijk! Vanwege werk en studie konden we 'maar' 10 dagen weg. Van mij had het nog wel langer mogen zijn. Aan de andere kant was het ook heerlijk om naar huis te gaan! Een heel mooi ingericht huis stond op ons te wachten...

In dit huis verbleven we tijdens onze huwelijksreis: het uitzicht op de Middellandse Zee was prachtig!

Eenmaal weer thuis, moesten we een nieuw ritme zien te vinden: Gert-Jan moest weer naar zijn werk en ik moest werken en studeren. Omdat ik op de universiteit maar weinig contacturen had, was ik veel alleen thuis. Ik moest dan wel studeren, maar ik voelde me toch best eenzaam. Een telefoontje naar mijn moeder zorgde voor de ideale oplossing: "Mam, mag Yucka niet een paar dagen komen logeren?". Zo gezegd, zo gedaan. Yucka, een Tibetaanse Spaniel van 5 jaar kwam bij ons logeren. Ik vond het heerlijk en ontzettend gezellig. Zo gezellig dat de Yucka nog steeds bij ons 'logeert'!

Yucka

Ik wist hoe Yucka bij mijn ouders was. Voor mijn gevoel was ze bij ons erg stil en sliep ze alleen maar. Daarom hebben we na een aantal maanden besloten om een puppie te kopen. We hadden ontzettend veel geluk: er was net een nestje met pups geboren waarvan nog 1 teefje niet was verkocht. In Nederland zijn maar een handjevol fokkers die tibetaanse spanielen fokken, dus ik was enorm blij. Twee weken daarna zijn Gert-Jan en ik naar Exloo gereden om te gaan kijken. Ik was gelijk verkocht!

Tibby 8 weken oud

Tibby 9 maanden

Inmiddels is Tibby ruim een jaar en Yucka is bijna 7. Ze kunnen ontzettend leuk samen spelen en daar geniet ik enorm van. Ik denk dat het twee hele gelukkige honden zijn!



Yucka en Tibby op het strand (voorjaarsvakantie 2012)

A la prochaine!